De dag van de waarheid
Morgen. Waarschijnlijk wanneer jullie dit lezen vandaag (de klok zegt op dit moment 23:45). De dag van de waarheid. De dag waarvan ik me heb afgevraagd of die ooit nog zou komen. De dag dat ik (hopelijk) mag horen dat ik geslaagd ben!
Om 9 uur kom ik m’n bed uit, start mezelf en m’n lichaam op. Ben om half 11 in het ziekenhuis, dan om 12 uur weer thuis. Ik ga m’n bed in want die APS therapie is behoorlijk vermoeiend. En dan mag m’n moeder me wakker maken met hopelijk een goede boodschap. En dan heeft m’n moeder ook alvast een paar mensen uitgenodigd die taart komen eten. Als ik geslaagd ben dan he, als ik niet geslaagd ben mogen opa en oma weer op de boot terug naar Texel, haha.
En ‘s avonds moten we allemaal naar school. Waarbij ik vorig jaar ook was. Toen vierde ik dat ik maar liefst één vak gehaald had. Nu om te vieren dat er meer dan 1 vak gehaald is. Hopelijk een compleet Havo diploma! En daarna? Feesten tot we erbij neervallen?
Zoals je misschien merkt ben ik vrij zeker van m’n zaak. Maar toch ben ik best zenuwachtig. Misschien wel meer om de angst dat morgen geen geweldige dag gaat worden door een gebrek van energie. Ik weet dat ik daar niet aan moet denken, maar ik doe het toch. Kijk om een uurtje of 3 nog eens op m’n blog, om te kijken wat het is geworden!
Mijn voornemens van toen
Een van mijn allereerste stukjes op mijn blog ging over school. Het is een stuk dat stamt uit de tijd dat ik net twee weken in het nieuwe schooljaar naar school ging. Hierin vertelde ik wat ik graag anders wilde gaan doen dat jaar, ten opzichte van het jaar ervoor. Het ging om dit stuk.
Dat vorige jaar was overigens een rampjaartje voor mij, op school en op gezondheidsgebied. En daarom ben ik nu ook zo blij dat ik jullie de doelen van toen kan voorschotelen en erbij vertellen hoe het is gegaan. Leuk trouwens, dat ik ze destijds heb opgeschreven, zodat ik er nu nog eens naar terug kan kijken. Gaan we…
1. Zo veel mogelijk lessen volgen, ook als het geen belangrijke lessen zijn
Heb ik voor het grootste gedeelte wel gedaan. Eigenlijk vooral omdat het zo gezellig was. En zodat ik niets zou missen. Het enige is dat ik wel vaker dan ik had gehoopt langer in bed heb gelegen. Maar dat was toen gewoon nodig blijkbaar, want dit schooljaar ben ik nauwelijks lui geweest.
2. Huiswerk maken
Dit is er eentje waarin ik toch wel gefaald heb. Dat ging gewoon niet, meestal was ik na school gewoon helemaal kapot. Ik had er gewoon geen kracht meer voor. Maargoed, welke Havo leerling heeft zijn huiswerk eigenlijk wel gemaakt? Oke, ik heb misschien helemaal niets gemaakt, maar ik zal vast niet helemaal de enige zijn.
3. De vakken bijhouden, het moet niet zo zijn dat ik in een les kom en er niets van snap omdat ik drie weken achterloop
Jep! Dit heb ik ook gedaan, dit ging vrij goed omdat ik eigenlijk bijna geen dagen had dat ik achter elkaar te beroerd was om naar school te komen. Enkel twee weken voor kerst was ik veel afwezig door veel te veel ziekenhuisbezoeken. Gatver. Maar dat was dan ook het enige moment dat ik het gevoel had dat ik iets gemist had.
4. Voor nu eerst alles inhalen wat ik nog mis uit de vierde klas
Dit heb ik in no-time gedaan. Ik geloof dat het vooral ging om boekverslagen van Nederlands. De eerste paar weken heb ik als een malle boeken gelezen, wat ik overigens helemaal niet erg vond omdat mijn beste mama voor mij een paar leuke boeken wilde kopen die ik hiervoor kon gebruiken.
5. Alle verslagen en werkstukken op tijd inleveren
Ik geloof dat zelfs dit me gelukt is. De meeste dingen tenminste. Die van Nederlands waren ietsje later en mijn presentatie van Nederlands was ook echt op het laatste moment. Maar voor de rest ging dat allemaal goed, geloof ik.
6. Zo veel mogelijk zelf regelen voor de dingen die ik nodig heb aan aanpassingen
Inderdaad, zo veel mogelijk. Lang niet alles kon door mij geregeld worden, bij sommige dingen had ik gewoon mijn begeleidster nodig. En soms ook wel een beetje m’n mama. Maar ik heb veeeel meer zelf geregeld in vergelijking met het jaar ervoor.
7. Er zo vaak mogelijk zijn zodat het nog gezelliger wordt
Haha, ook dit is volgens mij wel geslaagd. Uiteindelijk heb ik mijn klasgenootjes leren kennen en nu vind ik het jammer dat ik nooit meer met ze in één lokaal zal zitten. Maar een gezellig schooljaar heb ik gehad en ik heb veel nieuwe mensen leren kennen.
8. Misschien wat hoog gegrepen voor mij, maar ik wil heel graag in de examenstunt commissie
Deze heb ik aan me voorbij laten gaan. Maar zoals jullie weten zit ik wel in de redactie van de schoolkrant, wat natuurlijk veel beter bij mij past! Dus eigenlijk is het alleen maar goed dat ik niet in de examenstuntcommissie ben gegaan.
9. Zo veel mogelijk zelf naar school fietsen, zonder gehaald of gebracht te moeten worden
Hierin heb ik ook wel een klein beetje gefaald. In de winter met al die sneeuw en dat koude weer kon ik het gewoon even niet meer aan. M’n zwakke lijfje kon het niet aan om te fietsen. En m’n zwakke lijfje kon het ook niet aan om in die vieze koude sneeuw te vallen. Enzo. Maar vanaf het moment dat het mooier weer werd ben ik weer op de fiets gestapt. Welliswaar op m’n superfiets (elektrische fiets), maar dat geldt ook wel als fietsen.
Het leuke is dat ik nu zelf mag beoordelen of het gelukt is. En ik vind van wel. Hoewel, bijna dan. Wanneer ik daar straks sta in de schouwburg, met dat Havo papiertje, dan ben ik echt tevreden. Maar eigenlijk ben ik nu al tevreden.
De tijd gaat (te?) snel
Een aantal dagen geleden keek ik in het jaarboek van vorig jaar, omdat ik dit keer weer een nieuw stukje ging schrijven, maar dan voor dit jaar. En toen wist ik weer hoe het toen was. Zo veel mensen op school waarmee ik bevriend was! Misschien had ik daar meer van moeten genieten.
Vorig schooljaar was het jaar dat de gemiddelde oud-klasgenoot van mij slaagde. Negentig procent van de mensen die ik kende op school was opeens weg. Foetsie. Gingen allemaal hun eigen pad op, allemaal met een andere toekomst.
Maar hoe rijk ben je, als je op een school die 1100 leerlingen telt, bij elke studiezaal kunt stilstaan en een praatje maken. Hoe rijk is het dat je zo veel mensen op zo’n grote school kent, dat je je er meer dan thuis voelt? Heel erg rijk ja, maar dat bedenk je je op dat moment niet.
Hoewel ik uiteraard uitgebreid gebruik heb gemaakt van het “naar de wc gaan”. Als ik geen zin meer had in mijn les ging ik naar de wc. En dan bleef ik precies 20 minuten weg. Dan liep ik een rondje, maakte met iedereen een praatje en de die 20 minuten waren me altijd veel te snel voorbij. Maar langer dan 20 minuten toileteren is ook een beetje vreemd.
En toen kwamen we aan in het nieuwe schooljaar. Het schooljaar waarin ik heel veel nieuwe mensen heb leren kennen. Maar het zal nooit meer zo zijn als vorig jaar, of beter nog, het jaar daar voor. Al deze mensen zitten nu op een universiteit of een hogeschool. Is het gek dat ik dat een heel raar idee vind?
Zo stond ik vorig jaar nog met ze op een examenstunt. Met zo veel mensen die ik kende, zo veel mensen die wisten wie ik was. Zo veel mensen die wisten waarom ik zo was en hoe dat zo gekomen is. De mensen van nu weten wie ik ben en geloven wie ik ben, maar verder weten ze eigenlijk helemaal niets.
Toen ik terugkeek in mijn jaarboek leek het een hele mooie herinnering. Maar wel eentje van 10 jaar geleden terwijl het nog maar 1 jaar geleden is. Wat gaat de tijd snel. Ik zal maar gauw gaan genieten van dit schooljaar, met deze mensen, voordat het nu verandert in een herinnering.
Nog heel even…
Nog heel even moet ik volhouden. Nog 84 dagen om precies te zijn, dan is het voorbij. Nog een beetje te doen, wat voor mij als heel veel voelt, en dan kan ik dit afronden. Ik heb het over school. Mijn Havo diploma, die ik dit jaar zo onwijs graag wil halen.
Flickr / Beverly & Pack
Nog 6 toetsen, een presentatie, een luistertoets en 2 PO’s. En 5 examens, maar dat komt wel goed. En dan ben ik klaar. Dan heb ik hem, mijn diploma. Dat papiertje, wat aan de ene kant weinig voorstelt, maar tegelijkertijd de wereld betekent.
Je moet weten dat ik me op dit moment niet zo goed voel, een PO, 2 toetsen en een presentatie loop ik achter. Ik moet eerlijk toegeven dat hierdoor me de moed af en toe een beetje in de schoenen zakt. Want voor mij is dit en beetje veel. Een beetje erg veel.
Tegelijkertijd is dat het enige wat ik achterloop. Bijna niets als je het vergelijkt met vorig jaar! En ik heb er nog wel eventjes de tijd voor. Eventjes, maar het moet lang genoeg zijn. Desnoods haal ik een paar keer een 3, ook geen ramp.
Ik ga het halen, wat er ook gebeurt. Over de examens zelf maak ik me geen zorgen, over alle toetsen en andere dingen wel, die moeten gedaan zijn voor de examens. Maar let op, over een paar maanden lezen jullie op mijn blog dat ik mijn diploma heb!
Dom, blond of allebei?
Ik zal het eerlijk toegeven: Soms kom ik een beetje dom over. Door mijn extreme vermoeidheid ben ik misschien ook wat minder inteligent geworden (kan dat wel, minder inteligent worden?). Stiekem ben ik best een slim meisje, het komt er alleen niet meer uit. Ben ik nu gewoon dom of hoe zit dat?
In de onderbouw op het Vwo ging alles me vrij gemakkelijk af. Ik haalde, vergeleken met de rest, gewoon goede cijfers. Toen we in de 3e klas de DAT test hadden kwam dit er ook uit, ik was slimmer dan de gemiddelde Vwo-er. Terwijl ik tijdens die test al het concentratievermogen van een koe had. Best goed gedaan van mezelf.
Maar nu zit ik in Havo 5, ben al 2 keer blijven zitten en snap soms geen snars van de lesstof. Door klasgenoten en veel andere mensen wordt er dan ook vaak meteen het stempeltje “niet zo slim” op mijn voorhoofd geduwd. Maar wie weet zit er in mij nog steeds wel dat slimme meisje.
Doordat iedereen meteen een mening heeft over mij en het feit dat ik 2 keer ben blijven zitten, speel ik dit een beetje mee. Wanneer iemand mij dom noemt hierdoor vind ik het niet fijn om meteen heel erg serieus te gaan uitleggen hoe het komt dat ik een beetje dom ben. Daarom speel ik het spelletje lekker mee en gedraag ik me ook als een dom blondje. Ik stel domme vragen, geef domme antwoorden en zeg regelmatig ‘echt?’ op de meest stomme opmerkingen.
Maar ben ik nu gewoon dom, doe ik alleen alsof, of allebei? Wat ik zelf denk? Ik ben niet dom, mijn slimme kanten komen gewoon niet meer naar buiten. En ik speel wel het domme blondje. Maar ondertussen vind ik rood haar veel mooier dan blond.
Iets om naar uit te kijken
Hebben we dit niet allemaal een klein beetje nodig, iets om naar uit te kijken? De een wordt pas vrolijk van een luxe vakantie om naar uit te kijken, de ander kijkt weken uit naar een avondje naar de bios. Ik kijk ook ergens naar uit…
Foto door Tobias Schlitt / Flickr
Voortdurend kijk ik uit naar de zomer. Ik kan er niets aan doen, ik houd nu eenmaal van het zonnetje. En zomervakantie klinkt me ook niet verkeerd in de oren. En dan ook nog OP vakantie, dat zou helemaal perfect zijn.
Maar het meest kijk ik uit naar de tijd na mijn examens. Dan begint mijn vakantie en dan ben ik verlost van de last die op mijn schouders ligt. Eigenlijk is het niets voor mij, het is allemaal onzeker wat ik ga doen. Ik was altijd een meisje dat op zeker speelde.
Wat ik ga doen na mijn examens is een groot raadsel. Misschien ben ik zelfs nieuwsgierig naar die tijd. Ik ga bloggen, mezelf verbeteren, echt gezond eten, sporten. Ik ga alle dingen doen die ik wil doen. Ik kan ook gewoon alles doen wat ik wil, op dat moment.
Ik kijk dus uit naar de tijd na mijn examens. De tijd dat niets moet en alles kan. Naar welk moment kijk jij uit? En hoe belangrijk is dat voor je?
Ik ga wel doorleren
Vaak wordt aan mij gevraagd wat ik ga doen na de HAVO. In elk geval ga ik niet, zoals iedereen gaat doen, studeren. Maar ik stop niet met leren hoor. Wat ik precies ga doen, dat weet ik nog niet. Maar als ik alleen doorga met bloggen, zelfs dan blijf ik leren.
Foto door Michael J. Slezak / Flickr
Voor school schrijven alle havisten in de examenklas een betoog of een beschouwing, voor een cijfer dat flink meetelt. Hiervoor kregen we een boekje met wat schrijftips. Het begin was vrij vanzelfsprekend, maar later moest ik wel even een paar keer goed nadenken. Er waren toch wel veel dingen die ook ik op mijn blog verkeerd doe. Nu hoeft het niet allemaal precies hoe het hoort, maar ik ga wel voor zo goed mogelijk. Ik heb nog veel te leren.
Ook wat betreft WordPress en al die codes die daarbij horen ben ik nog geen expert. Ik moet eerlijk toegeven dat ik er heel erg weinig van snap. Maar natuurlijk, hierover ga ik in de toekomst zo veel leren dat ik uiteindelijk wel met deze dingen overweg kan.
Via mijn blog ben ik van plan nieuwe kansen te krijgen en deze te pakken. Zo schrijf ik binnenkort een stukje voor een grote website, wat ik best een uitdaging vind. Dat is misschien de eerste kans die ik pak, maar ik weet zeker dat er nog veel meer kansen op mijn pad komen.
Maar ook over het onderwerp van mijn site, wat ondertussen een beetje veranderd is, kan ik nog zo enorm veel leren. Ook hier heb ik geen studie voor nodig, want omdat ik het zo interessant vind en het mijn ding is wil ik er alleen maar meer over weten. En er meer over schrijven natuurlijk.
Uiteindelijk komt het erop neer dat er nog zo veel te leren valt. Maar ook dat het leren uiteindelijk allemaal vanzelf gaat, omdat het dingen zijn die ik wil leren. Er is nog zo veel wat ik wil en kan leren. En waar een wil is is een weg en mijn wil is er. Ben jij onbewust jezelf ook dingen aan het leren, terwijl je je school meer als leren ziet?
26 mei en nu
Nog 4 maanden, 2 weken en 1 dag. Weet je wat er dan is? Dan ben ik klaar. Helemaal klaar met school. Ik kijk er naar uit! Maar hoe gaat het nu?
Zoals je in de vorige post zag deed ik een oproepje om jullie allemaal mijn enquete voor mijn profielwerkstuk te laten invullen, daar ben ik dus mee bezig. Daarnaast moet ik echt keihard gaan leren voor de toetsweek (24 januari), ik ben namelijk treurig weinig in de lessen geweest vergeleken met vorige periode. Natuurkunde, wiskunde en scheikunde moeten even bijgewerkt worden. En Engels… tsja, dat is vrij hopeloos, maar ik ga het wel proberen goed te doen.
Verder staat er hierna nog een toetsweek op de planning (in totaal dus 3 in het schooljaar), een Engels mondeling, een presentatie voor Nederlands, een luistertoets voor Engels en misschien nog een PO voor scheikunde? Niet heel erg veel, vooral dingen die ik wel ga overleven. En de examens… die overleef ik zeker weten, als ik daar eenmaal ben.
Het met lijstjes werken, waar ik jullie eerder over vertelde, gaat best goed. Het is allemaal op orde en duidelijk wat ik allemaal nog moet doen. Vooral voor school is het handig. Hoewel het me wel een beetje gaat benauwen als ik ernaar kijk- nog zo veel te doen. Maar dat komt goed. Ik ga nog even door met lijstjes maken!
Het is nu het eind van de vakantie. Vandaag is de eerste dag dat ik weer naar school ga. Ik hoop dat ik weer op de fiets kan! Fijn om weer lekker elke dag onder de mensen te zijn. En te werken aan datgeen wat ik graag wil: dat papiertje.
Mijn eigen weg
Hoe ouder we worden hoe meer we allemaal een andere kant op gaan. Mijn leeftijdsgenoten zijn me al voor gegaan, die studeren nu bijna allemaal. Maar wat als ook ik straks mijn diploma heb? Welke weg ga ik op?
Heerlijk veilig zat ik op de HAVO. Ik hoefde niet over mijn toekomst te denken, het enige waar ik aan dacht was gewoon de HAVO. Meer was er niet. En nu nog steeds eigenlijk niet, want ik zit er nog steeds.
Iedereen moet kiezen was hij na zijn of haar middelbare school gaat doen. De meeste volgen de standaard weg: Studeren. Ik neem een zijstraatje, ik ga niet studeren. Maar waar mijn zijstraatje mij heen zal brengen dat weet ik niet.
Ik neem een weg waarvan ik niet weet waar deze mij heen brengt. Het leuke daaraan is dat ik verrast kan worden, door een positieve wending in mijn weggetje. Daar ga ik ook vanuit. Dat ik, met mijn zijstraatje, veel verder kan komen dan de meeste mensen denken.
Maar wat ik wel heel jammer vind is dat iedereen iets anders gaat doen. Iedereen blijft dan wel op die veilige weg, maar iedereen komt ergens anders terecht. Ik ga de mensen waarbij ik nu op school zit wel missen. En mijn leeftijdsgenoten, die allang van school zijn, die mis ik al. Maar we moeten allemaal vooruit.
Wat ik zeker weet dat mijn weg mij, en iedereen, gaat verrassen. Mijn weg gaat er rooskleurig uit zien. Waar ik terecht kom weet ik niet, maar dat is stiekem best leuk. Wat is jouw eigen weg, en waar gaat jouw weg heen? En is deze anders dan die van jouw vrienden?
Hoe het nu gaat op school
Ik ga nu ongeveer alweer twee weken naar school en ik wil jullie even laten weten hoe het nu gaat. Dit is alweer mijn zevende jaar op de middelbare school, en ik zou graag mijn diploma halen.
Misschien weten jullie het niet, maar vorig jaar zat ik in havo 5, nu ook. Vorig jaar ging het niet heel goed met me, ik heb heel erg mijn best gedaan maar school wilde gewoon niet lukken. In het begin was ik er nogal gefrustreerd over, maar later heb ik het gewoon maar geaccepteerd, ik kan niet meer doen dan mijn best. Uiteindelijk heb ik twee vakken weten af te sluiten (economie en NL&T), die ik dit jaar nietmeer hoef te doen.
Voor dit jaar heb ik nog vijf vakken over, namelijk natuurkunde, scheikunde, wiskunde B, Nederlands en Engels. Vaak krijg ik de vraag waarom ik vorig jaar dan niet meer vakken heb gedaan, want ik heb nu veel meer dan vorig jaar. Dit is dus omdat ik dat niet kon, het lukte gewoon niet meer, de energie was op!
Het heilige plekje. Daar waar ik vorig schooljaar nauwelijks tijd heb doorgebracht, daar waar ik dit jaar hopelijk heel veel tijd door ga brengen.
Ik moet zeggen dat het dit jaar een stukje beter gaat, ik heb nu een rooster met alle vijf mijn vakken. Bijna alle uren kan ik volgen, op twee na, want die zijn te vroeg. Tot nu toe ben ik aanwezig geweest in alle lessen, dit is voor een ander heel normaal, maar voor mij voelt dit heel bijzonder. Het zou heel erg fijn zijn als ik alle vijf de vakken dit jaar kan afronden.
Goede voonemens voor dit schooljaar:
1. Zo veel mogelijk lessen volgen, ook als het geen belangrijke lessen zijn
2. Huiswerk maken
3. De vakken bijhouden, het moet niet zo zijn dat ik in een les kom en er niets van snap omdat ik drie weken achterloop
4. Voor nu eerst alles inhalen wat ik nog mis uit de vierde klas
5. Alle verslagen en werkstukken op tijd inleveren
6. Zo veel mogelijk zelf regelen voor de dingen die ik nodig heb aan aanpassingen
7. Er zo vaak mogelijk zijn zodat het nog gezelliger wordt
8. Misschien wat hoog gegrepen voor mij, maar ik wil heel graag in de examenstunt commissie
9. Zo veel mogelijk zelf naar school fietsen, zonder gehaald of gebracht te moeten worden
Doordat ik me nu wat beter voel ben ik extra gemotiveerd om te slagen dit jaar, ik ga er zo hard voor werken als ik maar kan. Ik ga harder mijn best doen dan alleen maar mijn best doen, ik ga er voor de volle honderd procent voor. Ik wil gewoon dat havo diploma!