Plan B beter dan Plan A?

Volgens mij mag ik mezelf inmiddels expert noemen in het bijstellen van mijn toekomstplannen. Fibromyalgie heeft een hoop van mijn dromen kapot gemaakt, dat begrijp je waarschijnlijk wel. Maar snap je ook dat fibromyalgie me er ook een hoop heeft terug gegeven?


Via weheartit.com

In de onderbouw van het Vwo werden we al gedwongen om te kijken naar een vervolgstudie. Zelf vond ik het erg moeilijk om te kiezen, omdat ik overal ‘gewoon’ goed in was. Nergens heel erg goed in. Maar langzamerhand werd het wel duidelijk wat ik wilde.  

Plan A: De ALO. Ik vond het heerlijk om naar school te gaan, maar als het op school niet ging zoals ik wilde, had ik altijd nog de sport. Als ik me niet fijn voelde, dan ging ik sporten. Maar ook was sport voor mij iets waar ik goed in was. Toen begon de fibromyalgie mij lastig te vallen, na een jaartje was plan A definitief van de baan.

Plan B: Op dit moment zat ik in Vwo 3 en wilde ik dolgraag de studie Industrieel Ontwerpen gaan doen, op de universiteit in Delft. Iets wat precies bij mij zou passen, daar was ik van overtuigd. Maar toen werd duidelijk voor mij dat ik het Vwo niet ging halen. Na een paar keer scheef aangekeken te worden toen ik vroeg naar een HBO opleiding. Nouja, onwijs “zonde” maar vooruit dan maar.

Plan C: In de 4e klas ging ik samen met mijn vader naar een open dag. Inholland in Alkmaar. Ik ging kijken bij Accountancy en Technische bedrijfskunde. Dat laatste was het helemaal. Dat was precies de studie die bij mij paste. Alle vakken hoorde bij mij, deze studie was mij op het lijf geschreven. Totdat…

Plan D: Dat is nu. Niet studeren. Helemaal niet gewoon. Omdat het niet kan. Nu ga ik gewoon op zoek naar iets wat ik wel kan. En ik wil na de Havo werken en schrijven. Het liefst een combinatie van die twee.

Ik kan best goed mijn toekomstdromen bijstellen, vind je ook niet? Zo heb je oneindig veel keuze, het volgende moment is er weinig meer over. Maar ik ben tevreden hoor.

Maar is plan A beter dan plan B (in dit geval D)? Dat zou ik niet meteen zo durven zeggen. Maar als ik op dit moment weer de volledige keuze had gehad, dan denk ik niet dat het een van deze 3 studies zou worden.

5 reacties

  1. Lieke 14 maart 2011 / 08:52

    Wauw, dat plaatje is echt inspirerend! (& jou tekst daarbij ook)

  2. DearVienna 14 maart 2011 / 15:52

    Je schrijft echt heel erg mooi, ik zou ook wel zo mooi willen schrijven <3

  3. Mirthe 14 maart 2011 / 16:32

    Er zijn zo veel mensen zijn die wél alle mogelijke kansen hebben en ze niet durven pakken en ongelukkig worden, en jij zet je gewoon in om te doen wat je wil, ook al heb je niet alle mogelijkheden. Ik heb daar echt heel veel respect voor! Heel mooi verwoord ook.

  4. Renske 14 maart 2011 / 18:27

    Het steeds accepteren van nieuwe plannen is knap van je. Je blijft niet hangen in wat er minder gaat, maar kijkt juist naar wat je wel kunt en gelukkig zijn er dus veel dingen waar je goed in bent. Ik vind dat je leuk schrijft en met blijven oefenen denk ik dat je je droom zeker na moet gaan streven.
    Zo zie je maar: geef nooit op, want je hebt altijd wel iets moois dat je kunt bereiken.

  5. Kim 24 februari 2013 / 21:43

    Het mooie is dat ieder plan weer zorgt voor nieuwe deuren die open gaan, deuren die anders gesloten zouden blijven. Het mooie van de fibromyalgie is dat het je vaak veel ontneemt maar je ook iets moois geven…de mogelijkheid om anders te kijken naar het leven. Ik ben veel bewuster van de dingen die ik doe en de keuzes die ik maak…en soms ga daarvoor het hele alfabet van plannen door!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.