De toekomst

De toekomst is de tijd die na het huidige moment komt. Maar hoe zit het met mijn toekomst? Ik geloof niet dat ik hier helemaal van op de hoogte ben. Ik weet dat ik hier wel op de hoogte van zou moeten zijn. Al is het maar om me wat beter te voelen.

toekomst
Via weheartit.com

Gisteren zat ik er even doorheen. Niets wilde lukken en alles ging helemaal fout. Normaal dacht ik op zulke momenten, ‘ach, ik heb altijd mijn school/hobby/sport nog.’ Goed, die heb ik nu niet meer. En dat vind ik helemaal niet leuk, omdat dat de dingen zijn geweest waar ik me altijd aan vast hield. Toen ik me afvroeg wat ik nog wel had, kreeg ik een heel fijn antwoord van Sanne. Die vertelde me dat ik een toekomst had.

En met m’n humeurige hoofd dacht ik meteen: een toekomst? Ik heb helemaal geen toekomst! Ik heb juist geen toekomst, want ik heb geen school. Geen klasgenoten. En toen dacht m’n humeurige hoofd nog een keer na. Juist daarom heb ik wel een toekomst, dat ik nog geen invulling heb wil nog niet zeggen dat ik geen toekomst heb. Dat ik geen invulling heb wil juist zeggen dat alles nog kan in mijn toekomst. Dat alles wat ik wil kan gebeuren in mijn toekomst.

Daarop komen we later nog terug, want ik heb geen flauw idee wat ik wil. Op het feit na dat ik de thuisstudie copywriting doe en graag een gezonder lijf wil dan. Maar dat geeft nog geen invulling van de dag en van mijn sociale behoeftes. Dus ik ga proberen daarover na te denken, maar ik vind het moeilijk. Nadenken, vrolijk worden en vakantie vieren.

Maargoed, wat er ook fout gaat, ik heb altijd de toekomst nog om alles totaal anders te gaan doen. Dat is nog eens een fijn idee.

Een boek schrijven

Dat is wat ik ga doen. Ik roep het al weken  tijdens #blogpraat, maar jullie mogen het ook best weten. En door het jullie te laten weten, kan ik er eigenlijk ook niet meer onderuit, toch?


Via weheartit.com

Sinds ik begonnen ben met mijn blog weet ik dat ik schrijven leuk vind. Ik kan het en ik heb er plezier in. Een boek schrijven móet dan ook wel gewoon op mijn verlanglijstje staan, vind ik. Mijn verlanglijstje is trouwens nooit zo lang, dus alle dingen realiseren die op het lijstje staan moet toch zeker wel lukken.

Ik realiseer me dat er nog een heleboel te leren valt als het om schrijven gaat. Dat is een goed teken, dan heb ik nog een heleboel te leren en hoef ik me de komende tijd niet te vervelen. Maar dat boek, dat komt er! Dan word ik net een soort nieuwe dutchproblogger, haha.

Over een paar jaar kunnen jullie in de winkel een boek kopen, geschreven door mij. Hopelijk heb ik dan zo veel trouwe lezers op mijn blog, dat deze allemaal mijn boek kopen. Dan wordt het vanzelf een bestseller, toch?

Gewoon een rotdag

Ja, zelfs ik heb weleens een rotdag. Gister bijvoorbeeld. Een dag waarop ik alles en iedereen vervloek wat ik tegen kom. Een dag waarop ik niet doe alsof ik vrolijk ben. Ja, dat bestaat.


Via weheartit.com

Ik voelde me ziek en had een rotdag op school. Alles ging fout en dat lag niet geheel aan mij. En ik haat het als andere mensen mijn geluk kunnen bepalen.

Dus wat doe ik op zo’n dag? Heel hard huilen, me alleen voelen en er vervolgens achter komen dat ik heel veel lieve reacties op mijn blog had en dat er ook op Twitter nog heel veel lieve mensen zijn. Dus eigenlijk valt het allemaal wel mee en begin ik de volgende dag weer met een lach.

Plan B beter dan Plan A?

Volgens mij mag ik mezelf inmiddels expert noemen in het bijstellen van mijn toekomstplannen. Fibromyalgie heeft een hoop van mijn dromen kapot gemaakt, dat begrijp je waarschijnlijk wel. Maar snap je ook dat fibromyalgie me er ook een hoop heeft terug gegeven?


Via weheartit.com

In de onderbouw van het Vwo werden we al gedwongen om te kijken naar een vervolgstudie. Zelf vond ik het erg moeilijk om te kiezen, omdat ik overal ‘gewoon’ goed in was. Nergens heel erg goed in. Maar langzamerhand werd het wel duidelijk wat ik wilde.  

Plan A: De ALO. Ik vond het heerlijk om naar school te gaan, maar als het op school niet ging zoals ik wilde, had ik altijd nog de sport. Als ik me niet fijn voelde, dan ging ik sporten. Maar ook was sport voor mij iets waar ik goed in was. Toen begon de fibromyalgie mij lastig te vallen, na een jaartje was plan A definitief van de baan.

Plan B: Op dit moment zat ik in Vwo 3 en wilde ik dolgraag de studie Industrieel Ontwerpen gaan doen, op de universiteit in Delft. Iets wat precies bij mij zou passen, daar was ik van overtuigd. Maar toen werd duidelijk voor mij dat ik het Vwo niet ging halen. Na een paar keer scheef aangekeken te worden toen ik vroeg naar een HBO opleiding. Nouja, onwijs “zonde” maar vooruit dan maar.

Plan C: In de 4e klas ging ik samen met mijn vader naar een open dag. Inholland in Alkmaar. Ik ging kijken bij Accountancy en Technische bedrijfskunde. Dat laatste was het helemaal. Dat was precies de studie die bij mij paste. Alle vakken hoorde bij mij, deze studie was mij op het lijf geschreven. Totdat…

Plan D: Dat is nu. Niet studeren. Helemaal niet gewoon. Omdat het niet kan. Nu ga ik gewoon op zoek naar iets wat ik wel kan. En ik wil na de Havo werken en schrijven. Het liefst een combinatie van die twee.

Ik kan best goed mijn toekomstdromen bijstellen, vind je ook niet? Zo heb je oneindig veel keuze, het volgende moment is er weinig meer over. Maar ik ben tevreden hoor.

Maar is plan A beter dan plan B (in dit geval D)? Dat zou ik niet meteen zo durven zeggen. Maar als ik op dit moment weer de volledige keuze had gehad, dan denk ik niet dat het een van deze 3 studies zou worden.

Busy girl

Stiekem ben ik dat. Diep van binnen heb ik het altijd druk. Onee, toch niet want ik ben chronisch vermoeid. Maar mensen, wanneer ik ooit mijn energie terugkrijg, dan ga ik zo veel dingen doen! Want eigenlijk ben ik het liefst altijd bezig.


Via weheartit.com

Vanaf het moment dat ik een klein Lisannetje was wilde ik altijd al dingen doen. Ik moest en zou elke dag met een vriendinnetje spelen. En sport mocht ik ook absoluut geen enkele keer missen, ik wilde altijd overal bij zijn!

Op de middelbare school was dat niet anders. In de eerste klas ben ik om precies te zijn 1 dag afwezig geweest, vanwege een begrafenis. Voor de rest geen enkel uur. Nul, nopes, nada! Dat ik nooit ziek was kwam ook wel goed uit, dan miste ik niks.

En nu? Nu is mijn leven is anders dan dat van een 6 of een 12 jarige. Maar ik heb de energie van een 80jarige (of nog minder, haha!). Mijn leven bestaat uit een paar uurtjes school, af en toe wat ziekenhuizen en op zaterdag een feestje. Niet meer en niet minder.

Als ik nu zo veel energie had als dat 12jarige meisje van toen… Dan zou mijn leven er 20 keer zo druk uit zien als dat hij nu is. Mijn agenda zou 20 keer zo vol staan. Waarmee? Feestjes, reisjes, werken (misschien een eigen bedrijfje), school en nog meer feestjes.

Waarschijnlijk word ik nooit zo’n meisje met een volle agenda, ik schat de kans in elk geval niet groot. Maar als ik ooit de energie heb om veel dingen te doen, dan beloof ik jullie bij deze, dan ga ik dubbel en dwars inhalen wat ik nu allemaal gemist heb. Als dat ooit zo gaat zijn, dan kan ik de hele wereld aan.

Voor als je iets wil…

When you want something you’ve never had, you have to do something you’ve never done

Ik wil graag werken. Ik heb nog nooit gewerkt en misschien kan ik wel helemaal niet werken met mijn gezondheid. Maar toch wil ik het. Wat ik kan doen zodat ik toch kan werken? Het is zeker weten iets wat ik nog nooit gedaan heb. Maar wat? Er moet toch iets zijn?

Watvoor iets wil jij graag, wat je nog nooit gehad hebt? En wat moet je hiervoor doen?

Wat als… ik ooit gezond zou zijn?

Zoals jullie weten heb ik fibromyalgie en is ooit gezond worden waarschijnijk iets onmogelijks. Maar heerlijk om eens over na te denken en bij weg te dromen. Hoewel ik dat eigenlijk nooit durf te dromen doe ik het nu toch. Wat als ik ooit gezond zou zijn?


Via weheartit.com

Ken je de momenten dat je wakker wordt en denkt: Ik voel me heerlijk, dit wordt mijn dag! Je bent aan het dansen en springen en je geniet van hoe geweldig je je op dat moment voelt. Die momenten waren altijd zo geweldig! Het gevoel dat je echt zin hebt om iets te gaan doen en dat je de hele wereld aan kan. Nu heb ik ze niet meer, op een of andere manier bestaan deze momenten bij mij niet in combinatie met pijn en vermoeidheid. Maar als ik gezond ben heb ik ze weer!

Toekomstplannen maken, dat zou ik doen! Hoe geweldig is het om na te denken over mijn toekomst, over een mooie opleiding, een mooi huis, kinderen, terwijl ik weet dat dit alles mogelijk is! Omdat je gewoon weet dat je dat alles kan. Je inschrijven voor een studie en weten dat je deze kan voltooien. Dat lijkt me nu echt geweldig.

Als ik opeens gezond was zou ik meteen heel veel tegelijk willen gaan doen. Harlopen, leren auto rijden, fietsen, naar school gaan, dansen, reizen, leren, werken en nog zo veel meer!

Oja, shit. Daarom denk ik hier nooit aan. Ik kruip even helemaal in de wereld waarin ik weer gezond ben, waardoor ik even vergeet dat ik het niet ben. En niet word. Ik zeg altijd dat je moet durven dromen. Maar moet ik zelfs dit durven dromen?

Hoop of verwachting?

In een eerder stuk van mij, Mijn beste voornemen, vertelde ik dat ik over een jaar tussen de 1000 en 2000 bezoekers zou hebben per dag. 10 keer zo veel als toen. Maar is dit wat ik verwacht, of moet ik er heel hard voor hopen en zorgen dat het gaat lukken?


Via weheartit.com

Volgens mij vertelt The Secret dat je het moet verwachten. Je moet er vanuit gaan dat je datgeen krijgt dat je wilt. Je moet er vanuit gaan dat je leuk en goed genoeg bent. Je moet tegen je zelf zeggen: Ik kan alles wat ik wil.

Daar ben ik het niet compleet mee eens. Volgens mij draait het er meer om dat je het tegenovergestelde niet doet. Dat je niet aldoor denkt dat je het niet kan, dat het je nooit lukt,  dat je niet goed genoeg bent. Ja, op die manier kom je er inderdaad niet.

Maar wanneer je iets verwacht, ga je ervanuit dat het allemaal precies gaat zoals je gepland had. Maar als je hier met een heldere blik naar kijkt dan kom je tot de conclusie dat je niet altijd krijgt wat je wil en wat je verwacht.

Verwachten dat alles goed gaat, als dit zo in je hoofd zit klopt niet helemaal. Hopen op iets goeds, hopen op heel veel goeds, dat moet je wel doen.  Niet kijken naar wat er fout kan gaan, rampscenario’s in je hoofd halen, denken dat je het niet kan, dat je niet goed genoeg bent. Die dingen moet je vooral niet doen, dat is belangrijker.

En wat mij betreft moet je ook niet verwachten dat alles perfect gaat, maar je moet ervoor zorgen dat alles goed gaat, je moet ervoor werken en erop hopen. Dus ik dat ga ik ook doen, om te zorgen dat er gebeurt wat ik wil. Hoe denken jullie hierover?